Kunstenaar van de maand juli 2026
Suzy Winters
De reis naar Groessen, naar de woon- en werkplek van Suzy en Rob is veelbetekenend. Even voel ik me in een verlaten gebied, omringd door groen, door mooie oude bomen, om uiteindelijk op een eenrichtings zandpad te geraken. Na een paar bochten één rijke woonplek waar al 38 jaar deze kunstenaars wonen.
“Elke boom zélf geplant, 2500 meter van de Rijn. Negen boerderijen waren bij een overstroming rond 1700 weg gespoeld, de eigenaren (het Kleefse Jezuïetenklooster) ruilden de grond met de boeren uit Huissen, die weliswaar de Rijn moesten oversteken, maar zij begrepen hoe ze de zandgrond moesten mengen met de rivierklei om er een functioneel tuinbouwlandje van te maken.”
Hoor ik van Rob, die zich na deze introductie bescheiden terug trekt, want Suzy is de hoofpersoon van dit interview. Lezers, u begrijpt, dit is een uitnodigend en bijzonder stukje grond.
Schapen, kippen, een lieve hond en in Suzy’s toptijd minstens 10 zwerfkatten die genoten van het door haar bereide voer. “Hallo zeg, het is hier geen kattenMcDonalds…..” sneerde Rob, dus nu zijn er nog maar 3 zwerfkatjes.
“Het is wellicht moeilijk te begrijpen maar ik ben de hele dag met kunst bezig in mijn hoofd. Mijn hoofd loopt soms over van kleuren en vormen, en het lukt me nu gelukkig weer om een halve dag per week mijn liefde voor het schilderen uit te oefenen. Ik heb de nodige fysieke uitdagingen moeten verwerken…..”
“Toen ik 15 jaar jong was begon ik al met houtskool en krijt. Ik heb een stuk uit die tijd op een ereplaats hangen: het toilet….. Eigenlijk is het experiment mijn grote drive. Ik heb veel geaquarelleerd, maar ik heb stukken gemaakt waar ik de aquareltechniek de beeldkracht van acryl heb gegeven. Kijk naar dit werk en je wordt misleid, het is gewoon een aquarel.”
Maar je bent verder gegaan dan werken met aquarel?
“Zeker, ik heb veel met acryl gewerkt, minder cadeautjes als met aquarel, maar met meer kleurkracht dat me toen zo aansprak. Die kleuren in mijn hoofd waren gewoon krachtig en ik wilde ze eruit schilderen.
Daarna heb ik een workshop “Peren schilderen” gevolgd, stillevens in olieverf. Jeetje, kijk maar eens naar dit werk, ik ben er nog een beetje trots op!”
Waar krijg jij je inspiratie van?
“Laat ik beginnen met mijn kinderen en kleinkinderen, in elke vorm, bij elke ontmoeting is er een inspiratiemoment waar ik dankbaar voor ben. Maar, ik realiseer me dat dit wellicht raar overkomt, mijn muze, mijn grootste inspiratie is Vincent. Vincent van Gogh. Ik heb de meeste van zijn werken gezien en elke keer raakt het me. Zijn wijze van leven en schilderen, nee écht waar van Gogh is mijn muze…..”
Kom je uit een creatieve omgeving?
“Best wel, mijn vader tekende, mijn broer en zus zijn creatief. Dat maakte dat ik het heerlijk vond om het vak handvaardigheid op mijn eigen wijze in te vullen. En dat was leuk als ik dat mocht toepassen in de groep 6-7-8, oh een heerlijke tijd als ik daaraan terug denk.
Is er nog een belangrijke wens, een droom wellicht?
“Mijn droom: een groot schilderij van 160 cm maken (dat is mijn lengte) x 100 cm (dat is niet mijn breedte) met de kleuren die al járen in mijn hoofd zitten. Die kleuren móeten eruit, dan pas is dat hoofd leeg. Ik zou gaan experimenteren en in praktijk gaan brengen hoe goed ik kleuren kan mengen.”
“Oh ja, onze woonplek kan zo maar een bijeenkomst van 50-60 mensen aan. Zoiets als het KunstDiner zou hier prima kunnen, maar wat mij betreft dan met toneel. Ik zou graag een aantal KGP collegae willen ontmoeten die samen met mij een goed toneelstuk op het podium zouden willen brengen.”
Met Marck Hofmeester als kok-performer?
“Heerlijk, laat maar weten wanneer, dan ga ik nadenken over een goed en creatief toneelstuk……”